Evita Vasiljeva

Evita Vasiļjeva – A Short history of unresolved spaces caused by attempting a greater speed, 2024

• Witloofplein (Dobbelenbergstraat – Verdunstraat), Brussel

De installatie, getiteld A Short history of unresolved spaces caused by attempting a greater speed, bestaat uit drie grote sculpturen en verschillende kleine blokvormige modules, speels gerangschikt rond het Witloofplein. De installatie treedt in dialoog met de nabijgelegen industriële locaties en het treinnetwerk dat triomfeert over de horizon met zijn grandioze pilaren. Het modernisme beloofde meer licht, lucht en ruimte, met architectuur gebaseerd op nieuwe en innovatieve bouwtechnologieën zoals gewapend beton, staal en glas. Door gebruik te maken van efficiëntere bouwmethoden en modulaire systemen, richtten structuren zich tot de hemel, met als doel meer betaalbare huisvesting en efficiëntere snelheid en connectiviteit te bieden.

Naarmate gebouwen steeds hoger de wolken in stegen en groene gebieden rond de modulaire betonarchitectuur de verbinding maakten naar snelwegen voor een efficiënte verplaatsing, zagen architecten over het hoofd dat het systeem ook lege ruimte genereerde. Onder de hoge brugconstructies ontstonden desolate ruimtes terwijl snelwegen transformeerden tot lawaaierige doorgangen waardoor mensen noodgedwongen moesten verhuizen, resulterend in een verlaten toekomstproject waarvan het doel niet langer duidelijk was. Deze ruimte werd een organische industriële zone van wanorde (*In Buda, vertegenwoordigt de plek een industriële zone. In Frankrijk worden ze vaak gezien als disfunctionele sociale woningen. In Letland zijn het onaantrekkelijke slaapwijken, die herinneren aan de geschiedenis van het socialisme).

Het Witloofplein, misschien treffender omschreven als een nobele rotonde dan een conventioneel plein, herbergt een van de weinige bushaltes die bezoekers van de gevangenis van Haren verwelkomen of wegleiden. Hoewel de bushalte geen wachtruimte, afdak of zitplaats heeft, bieden de sculpturen dit wel als een plek voor contemplatie, rust en reflectie. Bovendien dienen ze als een fysiek raakvlak tussen de vrijheid van beweging en de afzondering van gevangenschap, waarbij dit contrast wordt opgeroepen door het gebruik van gekleurd licht en de beplanting op het plein.

Over

Evita Vasiljeva (Riga, 1985) werkt voornamelijk met sculptuur, installatie en geluid. De kunstenaar groeide op in Letland in de periode van de post-Sovjet-transitie en maakt vaak gebruik van visuele en sonische beelden van betonnen architectuur en ruige landschappen in de voorsteden. Door een grote verscheidenheid aan materialen te manipuleren en opnieuw te gebruiken, bedenkt Evita Vasiljeva haar eigen esthetiek en provoceert ze een relationele dynamiek tussen ruimtes, architectuur, herinnering en de lichamen van toeschouwers. Hoewel haar werken de kwesties van angst en controle aanpakken, door middel van manieren van co-existentie binnen het huidige moment, blijven ze altijd open voor meerdere interpretaties. In 2022 werd Evita Vasiljeva genomineerd voor de 8e Purvītis-prijs voor uitmuntende prestaties op het gebied van de beeldende kunst van Letland en tentoongesteld in het Letse Nationale Kunstmuseum in een duotentoonstelling met kunstenaar Kaspars Groševs. Onlangs nam de kunstenaar deel aan de Biënnale van Lyon (2022, samengesteld door Till Fellrath en Sam Bardaouil); Una Boccata d’Arte 2023, Italië (Fondazione Elpis, samengesteld door Bruno Barsanti); Intermezzo, Moen, Denemarken (Kunsthal 44Moen, samengesteld door Rene Block); Baltic Triënnale 14: The Endless Frontier, Contemporary Art Center Vilnius (2021), (samengesteld door Valentinas Klimašauskas en João Laia); Muzeum Sztuki, Lodz (2020, samengesteld door Inga Lāce); Kim? Centrum voor Hedendaagse Kunst, Riga (2019); Tallinn City Gallery, Tallinn (2018, samengesteld door Kim?); Foundation Ricard, Parijs (2018, samengesteld door Barbara Sirieix, Maija Rudovska en Joachim Hamou). Haar werken zijn opgenomen in de collectie van het Letse Nationale Kunstmuseum en in privécollecties.