Elia Castino

Elia Castino (°1992, IT) onderzoekt een idee van wonen en huiselijkheid dat verder reikt dan de grenzen van het huis. Hij werkt met materialen zowel uit de landelijke regio van zijn jeugd als uit de stedelijke realiteit van zijn dagelijks leven. Door conceptuele en materiële aspecten te verweven in een ritme van handmatig denken en intellectueel maken, beoefent hij een vindingrijkheid die voortkomt uit de relatie met wat al bestaat.

Zijn projecten ontvouwen zich als handgemaakte scenario’s – multimedia-installaties met gelaagde, liminale identiteiten. Door een proces van fabulatie ontstaan ze als niet-lineaire verhalen, waarin de dimensie van kairos – een oud Grieks idee voor de tijd van gelegenheden – zich vermengt met de cyclische stroom van gebeurtenissen. Hij woont in een paalwoning op een moddereiland omringd door een zilveren rivier tussen Brussel, Amsterdam en het Noordwest-Italiaanse platteland.

Elia Castino – As Ghost Milk Can Be (2025)

• Fobrux & veld

As Ghost Milk Can Be ontvouwt zich als een niet-lineair verhaal dat Fobrux en het veld met elkaar verbindt via het zonnewenderitueel (Solstice) dat plaatsvindt tijdens het festival, waarin de Zon met de Maan trouwt. Het koude moeraswater onder het veld druppelt neer op de wezens gevormd en beschut door de warme kachels van Fobrux. Ze nodigen ons uit voor rituelen en fantasieën die een meer cyclisch begrip van de wereld — en van onszelf daarin — mogelijk maken.